NE ESER, NE DE SEMER

                          "Ölen insan mıdır, ondan kalacak şey eseri: Eseri;
                            Bir eşek göçtü mü, ondan da nihayet : Semeri."
    
               Atalar böyle buyurmuş, diye binlerce alın,
               Ne tahalükle döker, döktüğü bi çare teri!
               Şu beka hırsına akl erdiremem, bir türlü,
               Sorsalar, bence temayüllerin en derbederi:
               Hadi, toprakta silinmez bir izin var, ne çıkar,
               Bağlı oldukça telakkiye hakiki değeri?
               Dün, beyinlerde  kıyamet  koparan "hikmet" i al,
               Bugünün zevkine sor: beş para etmez ciğeri!
               Gündüzün başların üstüne gezen "şah-eser" in,
              Gece şayet, arasan, mezbeledir belki yeri!
               İsteyen almaya bakın boyunun ölçüsünü,
              Geri dur sen ki, peşiman, atılanlar ileri,
              Bilirim: "Hep de semermiş!" diyecek istikbal,
              Tekmelerden kabarmış şu sıra kümbeltiler.
              O ne çok bilmiş adamdır ki: gider sessizce,
              Ne esermiş, ne semer, kimsenin olmaz haberi!

                                            
                                                                                               Hilvan, 21 Mart 1346
                                                                                                       (1930) Safahat...